Zawód skryby

Dawano, dawno temu, żył sobie skryba, który cały dzień pisal. W ten sposób powstawały rękopisy. Rękopisy czyi odręcznie pisane, kaligrafowane wręcz teksty najczęściej o zabawieniu religijnym. Książki tak pisane były czymś elitarnym, czymś dla nielicznych i dlatego wynalezienie druku było dla ludzkości tak niezwykle istotne.

Rękopisy zadziwiają mnie do dzisiaj. Są to najładniejsze książki jakie istnieją, rękopisy to prawdziwe arcydzieła kaligrafii, słowa i języka, w nich każda literka jest przemyślana, każde zdanie jest zdaniem przemawiającym przez płuca mnicha, który wiele godzin poświecił na pisanie księgi. Podziwiam tych ludzi, ludzi którzy dla literatury, Boga i zakonu postanowili się tak poświęcić. Rękopisy które przetrwały do naszych czasów nie są nawet podpisane. To również gest ku Bogu ku jego wiekości. Anonimowy skryba, w zasadzie skrybowie, tworzą piękne księgi w imię Pana, dla Pana i nie podpisują się, ponieważ nie oczekują ziemskiego uwielbienia, ale rajskiego Zastanawiam się co by było gdyby rękopisy były podpisywane, czy światu ujawnił by się geniusz kaligrafii, geniusz na miarę wielkich malarzy i rzeźbiarzy. Nie wiem, ale moje serce podpowiada mi że tak, rękopisy są bowiem dziełami sztuki.

Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.