Wśród różnych gatunków literackich dużą popularnością cieszy się literatura faktu. Nazwa ta została wprowadzona do teorii literatury w okresie międzywojennym. Pisarze tworzący teksty określane jako literatura faktu najczęściej posługują się reportażem bądź sprawozdaniem.
Bywają również książki dokumentalne fabularyzowane, ale zawsze wiernie trzymają się faktów. Przykładem na fabularyzowaną powieść faktu może być książka „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Opisuje ona losy pokolenia kolumbów czyli młodych ludzi w wieku około dwudziestu lat, którym przyszło żyć w czasie niemieckiej okupacji. Z tej książki możemy się dowiedzieć, w jaki sposób walczono z okupantem, jak wyglądały akcje dywersyjne, ale również jak traktowani byli więźniowie polityczni. Literatura faktu to w dużej mierze literatura obozowa, czyli powieści, reportaże, opowiadania i sprawozdania z tego wszystkiego co działo się w obozach koncentracyjnych i sowieckich łagrach. Jedna z najsłynniejszych pozycji, spisana niemal beż żadnych pisarskich ozdobników, a z niewielkimi wtrąceniami autorki, są relacje przesłuchiwanych świadków, którzy przeżyli obóz, lub w jakiś sposób byli z nim związani. Jest to zbiór sprawozdań Zofii Nałkowskiej zatytułowany „Medaliony”. Literatura faktu to przeważnie pozycje dotyczące trudnych czasów i trudnych spraw. Współczesna literatura faktu nierzadko dotyczy wojen na Bliskim Wschodzie czy sytuacji kobiet w kulturze muzułmańskiej. Teksty dokumentalne poszerzają świadomość człowieka i warto je czytać.
Brak komentarzy.
Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.